کنترل اجتماعات در ناآرامیهای قومی

نوع مقاله : تالیف

نویسنده

مدرس ارشد

چکیده

هرگاه گروهی از مردم که یک قومیت را تشکیل می دهند احساس کنند که از سوی دیگر گروه های قومی یا دولت مورد ظلم و تبعیض و نابرابری قرار گرفته یا به آنها اهانتی شده یا اینکه موجودیت آنها به درستی به رسمیت شناخته نشده باشد از خود واکنش نشان می دهند و ممکن است این عکس العمل، بصورت گروهی، همراه با خشونت و درگیری شدید باشد که به آن ناآرامی قومی می گویند.

منظور از ناآرامی قومی، وضعیتی است که در آن کل اقوام یا بخشی از اقوام کشور در احساس گرایش یا عمل نسبت به ملت و کشور دچار مخالفت شده باشند و در عوض بر ویژگی های خود تأکید گذارده و خواهان درجاتی از واگرایی باشند (صالحی امیری،1385: 108).

ناآرامی قومی و اقدام جمعی قومی زمانی روی می دهد که دو گروه قومی یا بیشتر بر سر منابع با ارزش یکسان با یکدیگر رقابت کنند (احمدی،1384:155)

رقابت عمومی زمانی به وجود می آید که گروه های قومی سعی داشته باشند بر سایر گروه های قومی اکثریت یا اقلیت در دستیابی به همان منبع پیشی بگیرند؛ در شرایطی که منابع پایدار یا ناپایدار مطرح باشد، این رقابت منجر به اقدام جمعی و ناآرامی می شود (ربیعی، 1384: 303).



ناآرامیهای قومی ریشه در تعارضات و تفاوت هایی دارد که از سوی یک قومیت از حیث دسترسی به منابع، حقوق سیاسی، اقتصادی، فرهنگی ممکن است احساس شود.

کلیدواژه‌ها